راه حل جلوگیری از اشتباهات بازسازی خانه ها

راه حل جلوگیری از اشتباهات رایج در بازسازی خانه ها

معمارها ساخت یک خانه جدید یا بازسازی ساختمان را یک تغییر بزرگ می نامند. چیزی که یک زمانی به نظر ایده خوبی بوده، پس از سال ها به طول انجامیدن برای ساخت، به نظر یک اشتباه بزرگ می رسد. این اشتباه می تواند اختصاص ندادن فضای کافی به حیاط. برخی اشتباهات به راحتی جبران می شوند اما برخی خسارت سنگینی به جا می گذارند.


به عقیده یک طراح دکوراسیون اشتباهات عمومی زیادی هست که افراد هنگام ساخت یا بازسازی خانه انجام می دهند. مثلا فکر می کنند فضایی بیشتر از حد نیازشان لازم دارند. کلارک اهمیت نقشه کشی ساختمان دقیق و بودجه برای قیمت گذاری هر پروژه از ابتدای کار را درک می کند و می گوید : “در بعضی موارد دیده شده افراد براساس بازار خرید و فروش خانه تصمیم گیری می کنند، نه نیازهایشان”. چند تغییر کوچک در اینجا و آنجا، خسارات چند هزار دلاری به بار می آورد. وقتی این چند تغییر یک جا جمع شود، این رقم به چند صد هزار هم می رسد. پس از ادغام، این خسارات تیشه به ریشه می زنند.


معماری به نام روسلی هم هنگام بازرسی خانه Queen Anne متعلق به قرن بیستم در سیدنی متوجه چندین اشتباه شد. پدر مرحوم ساکن فعلی این خانه در دهه ۱۹۷۰ با کمک یک معمار این خانه را بازسازی کرده بوده. روسلی گفته : “بازسازی این خانه با جزئیات دوره ساخت آن بی ربط بوده. سقف کم ارتفاع آشپزخانه (دو و نیم متر) چشم انداز بندرگاه را از بین برده و جلوی ورود نور شمال را گرفته بود”.


یکی دیگر از اشتباهات معمار قبلی دسترسی بوده، با راهروی کناری منتهی به طبقه همکف پایین تر از سطح خیابان. روسلی که حیاط جلوی خانه را بازسازی کرده و راه پله بیضوی شکلی در آن درآورده که جذابیت بیشتری دارد می گوید : “از یک راه پله با شیب تند، وارد یک راهروی بسیار باریک می شدید. خیلی تاریک و غار مانند بود”. بعد از اضافه کردن اتاق بازی شبیه زیرشیروانی برای بچه ها، آشپزخانه از جای بسیار نامناسبش به بخش دیگری از خانه منتقل شد. جایی که قبلا آشپزخانه بود، الان باغچه تراسی قرار داد که چشم انداز دریا را به نمایش می گذارد و زیر حجم زیادی از نور طبیعی غرق است. روسلی می گوید : “بعضی اوقات تصحیح اشتباهات به معنی حذف کردن چیزی است، نه اضافه کردن به خانه”.
یکی از متداول ترین اشتباهاتی که روسلی در بازسازی خانه ها به چشم دیده، تمایل شدید صاحبخانه و البته معمار پروژه، به شروع کردن از صفر است، به جای کار روی اسکلت موجود. به عقیده روسلی این تمایل معمارها، از غرور آن ها نشات می گیرد و می گوید : “اگر در این پروژه ما کل ساختمان را خراب و از صفر شروع می کردیم، قانون و مقررات جدید دست و پای ما را می بست. شاید برای یک معمار راحت تر باشد که با مشکلات موجود روبرو نشود، اما ممکن است از تنبلی هم باشد”.


یکی دیگر از اشتباهاتی که به اندازه تمایل شدید به تخریب ساختمان اساسی و بزرگ است، اختصاص ندادن فضای کافی به محوطه بیرونی خانه است. در سایت های کوچک تر و بزرگ تر، دیده شده که ساختمان را تا سرحد مرز زمین پیش می برند. این اشتباه پر خسارتی است چون تخریب دیوارهای بیرونی و ساخت محوطه بیرون خانه، کار پرهزینه ای است.

نوشتن یک دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *